• 1.04.20 Zawieszenie praktycznej nauki zawodu - więcej zakładka WAŻNE! 

  • Sekretariat szkoły do odwołania nieczynny!

    W sprawach pilnych kontakt telefoniczny: tel:  888 777 913.

     

  • Zapewniamy praktyki

    w renomowanych 

    bydgoskich firmach!

     

     

  • Wektor nauczy

    dowolnego zawodu!

     

  •  

    Uczymy za darmo!

  • Gratis - wycieczka

    zagraniczna!

  • Gratis - tablet!

  • Dla uczniów-gratis

    materiały do nauki!

j. polski

Materiał na 4 g lekcyjne. Tydzień 06-10.04.2020

Mowa – pismo – internet, czyli jak zmienia się komunikacja

 

 

Ludzie chcą – a niekiedy muszą – komunikować się w nietypowych sytuacjach, w rozmaitych okolicznościach, które narzucają im różne ograniczenia. Stąd istnienie wielu bardzo ciekawych i oryginalnych sposobów porozumiewania się. Jednym z nich jest język gwizdany (silbo), charakterystyczny dla Guanchów z Wysp Kanaryjskich (głównie z La Gomery), wpisany w 2009 roku na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.

 

Wszystko przez cywilizację

Rozwój cywilizacji ma ogromny wpływ na komunikację, której pierwotną formą jest język mówiony, wtórną – pismo. Najmłodsza, dynamicznie rozwijająca się komunikacja internetowa, nazywana jest piśmienną konwersacją. Łączy cechy obu kanałów komunikacyjnych (stąd można też ją nazywać mieszaną).

Komunikacja ustna

Komunikacja ustna to inaczej ustny wariant (ustna odmiana) języka. Oto cechy komunikacji mówionej (ustnej):

  • Jej tworzywem jest znak dźwiękowy.
  • Jest naturalną umiejętnością człowieka.
  • Nadawanie i odbieranie komunikatu odbywa się w tym samym miejscu i w tym samym czasie, chociaż zdarzają się wyjątki od tej reguły, czego przykładem jest rozmowa telefoniczna lub porozumiewanie się za pomocą takich komunikatorów, jak skype.
  • Najczęściej jest spontaniczna – czyli mniej przemyślana i uporządkowana.
  • Nadawca i odbiorca zamieniają się rolami (jej cechą jest dialogiczność).
  • Odwołuje się do okoliczności towarzyszących komunikacji (jej właściwością jest sytuacyjność).
  • Wspomagana jest kodami pozawerbalnymi: prozodycznym (intonacją, akcentem i siłą głosu), proksemicznym (istotną rolę w komunikacji odgrywa odległość między nadawcą).
  • Ma w zasadzie charakter ulotny, ale od momentu wynalezienia fonografu (1877), a później gramofonu, magnetofonu i płyty kompaktowej można ją również utrwalić.

Komunikacji mówionej nie należy jednak utożsamiać z brakiem oficjalności. Wprawdzie rozmowa towarzyska może być pozbawiona tej cechy, ale już porozumiewanie się nauczyciela z uczniem powinno mieć charakter formalny.

Komunikacja pisana

Komunikacja pisana to inaczej pisany wariant (pisana odmiana) języka. Oto cechy komunikacji pisemnej (pisanej):

  • Jej tworzywem jest znak graficzny.
  • Jest umiejętnością, której trzeba się nauczyć; nadawca w przygotowanie komunikatu wkłada pewien wysiłek.
  • Jest bardziej przemyślana i uporządkowana. Nadawca ma możliwość dłuższego namysłu i korekty tekstu.
  • Wymiana ról między nadawcą a odbiorcą w jednym akcie komunikacji jest niemożliwa (ma ona charakter monologowy).
  • Komunikat musi być precyzyjny, ponieważ nie może zostać powiązany ze znakami sytuacyjnymi.
  • Wspomagana jest kodami graficznymi, do których zaliczamy np. interpunkcję, rozróżnienie między wielką a małą literą, charakter pisma.
  • Jest trwała.

Ćwiczenie 1

W podanym tekście wskażcie cechy leksykalne i gramatyczne ustnej odmiany języka.

Chciałam powiedzieć, że mam mnóstwo znajomych, a najbardziej to lubię spotkania z moją przyjaciółką. Chodzi jak ja do gastronomika, tutaj u nas, i jest młodsza ode mnie, coś około pół roku, ale chodzi do tej samej klasy co ja. Mamy jakieś eee dwa kilometry do szkoły, no to nie chce nam się chodzić na nogach, no to jeździmy tramwajem. A jej mama mówi, że to bliziutko i niedobrze robimy, bo to niezdrowe i w ogóle. Co powiedzieć? Hmm, racja, ale my zawsze do tej szkoły na ostatnią chwilę, więc ten tramwaj ratuje nam życie, bo inaczej, to spóźnienie murowane.

Ćwiczenie 2

Wypowiedź z poprzedniego zadania przekształćcie w taki sposób, aby była właściwa dla odmiany pisanej.

 

Ważne: Jeśli cokolwiek z tej lekcji jest dla Ciebie niejasne, jeśli masz problem z rozwiązaniem któregokolwiek zadania – skontaktuj się ze mną za pomocą Skype (fpjakub_1), maila (j.kossak@o2.pl) lub Messengera.

 

 

 

 

Materiał na 4 g lekcyjne. Tydzień 23-27.03.2020

T: Opowiadanie: Jak napisać opowiadanie?

 

Opowiadanie

Opowiadanie to krótka forma wypowiedzi narracyjnej, zawierającej wątek, na który składa się wiele powiązanych ze sobą wydarzeń. Może odtwarzać przebieg wydarzeń z przeszłości, dotyczyć czasu teraźniejszego lub odnosić się do wydarzeń fantastycznych.

Opowiadanie powinno zaciekawiać tematyką, obecnością fikcji literackiej, kompozycją, artystycznym opisem itp. Może zawierać dialogi.

Przeważają w nim czasowniki, które dynamizują dzieło. Są to czasowniki dokonane.

Cechy opowiadania:

  • składa się z trzech, powiązanych logicznie części: wstępu, rozwinięcia i zakończenia;
     
  • obecność narratora;
     
  • związek przyczynowo- skutkowy między wydarzeniami, następstwo zdarzeń;
     
  • forma monologu (może zawierać w sobie inne gatunki, opis, charakterystykę, dialogi);
     
  • emocjonalny styl.

Rodzaje opowiadań:

  1. Opowiadanie odtwórcze na podstawie lektury, filmu itp.
    Odtworzenie przebiegu zdarzeń. Jest podobne do streszczenia. Zawiera zdarzenia w porządku chronologicznym, te same motywy bohaterów i imiona. Powinno być napisane w sposób ciekawy, obrazowy, tak żeby zaintrygować czytelnika, przy czym sens oryginału nie może zostać zafałszowany.
     
  2. Opowiadanie twórcze na podstawie lektury, filmu itp.
    Stosuje się je np. w przypadku gdy chcemy ukazać dalsze losy bohatera. Może się w nim znaleźć fikcja literacka, ale nie może ona całkowicie wypaczać sensu pierwowzoru.
     
  3. Opowiadanie twórcze na podstawie własnych przeżyć
    W opowiadaniach tego typu należy popuścić wodzę fantazji, pisać w sposób dynamiczny, ciekawy i obrazowy, tak aby czytelnik wiedział co autor miał na myśli.

 

I Wstęp

Przydatne sformułowania:
Było piękne, zimowe popołudnie… W pewien zwykły, jesienny poranek… Pewnego razu… Pewnego dnia w Warszawie… Zdarzyło się to we wtorek, a może czwartek… W pewnym krakowskim parku, tonącym w zieleni… Była piękna, słoneczna niedziela… W ciepły, sierpniowy wieczór siedziałam sama na ławeczce przed domem…
Można też zacząć od zaciekawiającego czytelnika sformułowania:
To był najpiękniejszy dzień w moim życiu… Był zwyczajny, wakacyjny ranek. Nic nie wskazywało na to, że za chwilę przeżyję przygodę życia…
W zwykły, ponury dzień na ulicy naszego miasta nagle pojawiła się dziwna postać. Był to…

NA TO ZWRÓĆ UWAGĘ!
We wstępie dobrze jest przedstawić czas i miejsce akcji, mogą pojawić się w nim już imiona bohaterów. Staramy się zaciekawić odbiorcę.

 

II Rozwinięcie

Uwaga, to tutaj przedstawiamy kolejne wydarzenia. W tej części wypracowania najwięcej się dzieje. Ukazujemy nagłe zwroty akcji. Do treści, oprócz wydarzeń, możemy wplatać też opisy postaci i ich przeżyć wewnętrznych, miejsc, przedmiotów i charakterystyki bohaterów oraz dialogi. W typowym opowiadaniu powinna jednak dominować wartka akcja.

Przydatne sformułowania:
Wtem…, nagle…, niespodziewanie…, w pewnej chwili…, po godzinie…, następnie…, później…, po chwili…, potem…, nie zdążyłam się nawet obejrzeć, a już…, w okamgnieniu…, nagle wyrósł przed nami… Włosy stanęły mi dęba… Poczułam, że po plecach spływają mi krople potu… Rozległ się trzask… Och, co to był za ból! Oj, jak ja się wtedy poczułam! 

Zwróć uwagę na określenia czasu, podkreślające duże tempo akcji i jej niespodziewane zwroty, frazeologizmy oddające przeżycia wewnętrzne bohaterów, wyrazy dźwiękonaśladowcze i wykrzykniki. Pamiętaj o czasownikach dynamizujących akcję (biegł, szedł, skoczył, rozbił, huknął), a także o określeniach miejsca akcji (na rogu stał, z lewej strony wyskoczył, w parku znajdował się) oraz czasownikach, przysłówkach i przymiotnikach uplastyczniających opisy (drzewa kwitły, zieleniły się liście, było ciepło, miała czerwoną sukienkę) − szczegóły uwiarygadniają twoją pracę.

III Zakończenie

Tu zamykamy akcję, podsumowujemy, oceniamy, puentujemy, ewentualnie otwieramy pole dla refleksji czytelnika.
Przydatne sformułowania:
Nigdy nie zapomnę tego dnia… Wiele razy wspominałem ten wieczór… W ten sposób poznałam swojego najlepszego przyjaciela… To był niezapomniany ranek… To były niezapomniane chwile, nigdy już nie przeżyłam podobnej przygody.
Możemy też zakończyć pytaniem:
Kto by przypuszczał, że w zwykłą, deszczową środę przeżyję coś podobnego? albo Czy jeszcze kiedyś przeżyję tak wielką przygodę?

Dodatkowo film: 

https://www.youtube.com/watch?v=eBPnGisAG6Q

Napisz opowiadanie twórcze, (min. 150 słów),  pt. „Moje przygody po zakończeniu zagrożenia związanego z koronawirusem.”

Opowiadanie wysyłamy na adres  wektor.zdalnie@o2.pl koniecznie w temacie wpisać: "Język Polski zadanie nr 1 oraz imię i nazwisko ucznia oraz klasę" termin do 6.04.2020

Pozdrawiam i życzę zdrowia

Jakub Kossak

 

ZamknijNa tej stronie internetowej wykorzystywane są pliki cookies zbierane do celów statystycznych i wykorzystywane do poprawnego działania serwisu www.
Warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies można zmienić w ustawieniach przeglądarki - niedokonanie zmian ustawień przeglądarki jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie.